تفاوت درآمد خالص و جریان نقدینگی


همچنین طبق جدول زیر می‌توان تفاوت سود حسابداری و سود اقتصادی را این گونه شرح داد:

حاشیه سود خالص (Net profit margin)

حاشیه سود خالص (به انگلیسی Net Profit Margin) شرکت، یکی از نسبت‌های ‌سودآوری است که از طریق‌ تقسیم‌کردن سود خالص به کل فروش محاسبه ‌می‌شود.

درآمد یا سود خالص ممکن است از طریق کم‌کردن هزینه‌های عملیاتی و سایر هزینه‌ها مانند مالیات و هزینه خرید مواد اولیه از کل درآمد محاسبه شود.

حاشیه سود را به صورت درصد نمایش می‌دهند و در واقع این نسبت نشان می‌دهد که ‌از یک‌ تومان فروش شرکت، چه ‌مقدار آن به سود خالص تبدیل‌ شده ‌است.

به‌ عنوان ‌مثال، حاشیه‌ سودخالص 30 درصد نشان‌ می‌دهد که‌ از 1000 تومان فروش محصولات شرکت، 300 تومان سود خالص به ‌دست ‌آمده‌ است.

در واقع؛ حاشیه سود خالص مهم‌ترین معیار برای مشاهده وضعیت سودآوری یک شرکت است. این معیار نسبت به سایر انواع سود، اطلاعات سودمندتری را در اختیار سرمایه‌گذاران قرار می‌دهد.

این معیار، از تقسیم سود خالص بر فروش خالص یا تقسیم سود خالص بر درآمد حاصل شده در یک دوره زمانی مشخص محاسبه می‌شود. با کسر تمامی هزینه‌های مرتبط با تولید محصول نیز سود خالص به دست می‌آید.

این هزینه‌ها شامل موارد زیر هستند:

  • نیروی کار
  • هزینه عملیاتی اجاره
  • هزینه مواد خام
  • مالیات از درآمد کل
  • هزینه پرداخت بهره
  • ویژگی‌های کلیدی حاشیه سود خالص

این شاخص جهت ارزیابی نحوه مدیریت یک شرکت، ارزیابی میزان سود دریافتی از فروش و مهار هزینه‌های عملیاتی و هزینه‌های سربار، به سرمایه‌گذاران کمک بسیاری می‌کند.

این معیار نشان می‌دهد که چه مقدار درآمد خالص، به عنوان درصدی از درآمدهای دریافتی ایجاد شده است.

یک شرکت می‌تواند با ردیابی افزایش و کاهش این شاخص، پی ببرد که آیا شیوه‌های فعلی کارآمد هستند یا خیر و سود شرکت را بر اساس درآمد پیش‌بینی کند.

Net Profit Margin چگونه محاسبه می‌شود؟

حاشیه خالص سود با استفاده از فرمول زیر به دست می‌آید:

حاشیه سود خالص

این شاخص چه تفاوتی با سایر معیارهای حاشیه سود دارد؟

حاشیه سود خالص، تمام هزینه‌های مربوط به فروش را در نظر گرفته و آن را به جامع‌ترین و محافظه‌کارانه‌ترین معیار سودآوری تبدیل می‌کند.

از سوی دیگر؛ حاشیه ناخالص سود، به هزینه‌های کالاهای فروخته شده (COGS) مرتبط است و مواردی مانند سربار، هزینه‌های ثابت، هزینه‌های بهره و مالیات را نادیده می‌گیرد.

حاشیه سود عملیاتی نیز تمام هزینه‌های عملیاتی را لحاظ می‌کند، اما هیچ کدام از هزینه‌های غیرعملیاتی را شامل نمی‌شود.

مزایای حاشیه سود خالص

  1. همانطور که اشاره کردیم؛ حاشیه سود در امور مالی و حسابداری، معیاری از درآمد (یا سود) یک شرکت نسبت به هزینه آن است. net profit margin تمام هزینه‌ها و درآمد یک شرکت را با هم درنظر می‌گیرد و آن را به یک معیار سودآوری کامل تبدیل می‌کند. این معیار، به ارزیابی هزینه‌ها و قیمت‌گذاری کمک بسیاری می‌کند. به عنوان مثال؛ حاشیه سود خالص بالا بیانگر این است که یک شرکت، استراتژی قیمت‌گذاری موثری دارد، هزینه‌ها را پایین نگه می‌دارد یا ترکیبی از هر دو را به کار گرفته است.
  2. به دلیل اینکه حاشیه سود خالص، درصدی از درآمد شرکت است؛ می‌توان هنگام مقایسه شرکت‌ها با اندازه‌های مختلف در یک صنعت(از کسب‌وکارهای کوچک تا شرکت‌های بزرگ)، از این معیار جهت مقایسه ارزیابی عملکرد شرکت‌ها استفاده کرد. این معیار یکی از مهم‌ترین شاخص‌های سلامت مالی یک شرکت است. یک شرکت می‌تواند با ردیابی افزایش و کاهش در حاشیه سود خالص، ارزیابی کند که آیا رویه‌های فعلی کارآمد هستند یا خیر.
  3. حاشیه سود کم‌تر نیز باعث می‌شود که شرکت، هزینه‌ها و استراتژی قیمت‌گذاری خود را برای افزایش سودآوری مجدد ارزیابی کند. علاوه بر این؛ وام‌دهندگان و بانک‌ها از این شاخص، برای ارزیابی پرداخت یا عدم پرداخت وام به شرکت‌ها بهره می‌برند. به عبارت دیگر، بانک‌ها تمایل دارند به شرکت‌هایی وام دهند که حاشیه سود بالاتری دارند؛ چراکه این موضوع نشان می‌دهد که شرکت به احتمال زیاد دارای جریان نقدی قوی و بیشتری برای بازپرداخت وام است.
  4. از آن‌جایی که این شاخص در شرکت‌ها به صورت درصد بیان می‌شود، می‌توان سودآوری دو یا چند کسب‌وکار را بدون در نظر گرفتن اندازه مقایسه کرد.

همچنین این معیار شامل تمام عوامل موثری است که در ادامه به آن‌ها اشاره می‌کنیم:

  • تمام جریان‌های نقدی خروجی
  • درآمد کل
  • سایر هزینه‌های عملیاتی
  • پرداخت بدهی شامل بهره پرداختی
  • پرداخت یک‌باره برای رویدادهای غیرمعمول مانند دعاوی حقوقی و مالیات
  • جریان‌های درآمد اضافی
  • درآمد سرمایه‌گذاری و درآمد حاصل از عملیات ثانویه

محدودیت‌های حاشیه سود خالص

در کل؛ فرمول حاشیه سود خالص معیار خوبی برای سودآوری است؛ اما ممکن است که این معیار تحت تأثیر فروش‌های یک‌باره، مانند فروش دارایی قرار گیرد و باعث شود که کسب‌وکار به شکل فریبنده و غیرواقعی، سالم به نظر برسد.

علاوه بر این؛ اگر از این شاخص برای مقایسه مشاغل استفاده می‌کنید، باید توجه داشته باشید که شرکت‌ها در صنایع مختلف، مدل‌های تجاری متفاوتی دارند و مقایسه آن‌ها کل ماجرا را نشان نمی‌دهد.

به بیان ساده‌تر؛ از مقایسه حاشیه سود صنایع مختلف، نتیجه‌گیری‌های یکسانی داشته باشید. همچنین لازم به ذکر است که حاشیه سود خالص، به شما دید بیشتری از رشد فروش یا درآمد نمی‌دهد. این معیار نمی‌تواند به شما در درک موثر هزینه‌های تولید کمک کند.

بهتر است از فرمول حاشیه خالص سود به همراه سایر معیارهای مالی مانند حاشیه ناخالص یا جریان نقدینگی نیز استفاده کنید تا دید بهتری از عملکرد کل شرکت به دست آورید.

سخن پایانی

به طور کلی؛ حاشیه سود خالص برای تعیین میزان سودآوری یک شرکت مورد استفاده قرار می‌گیرد و استفاده از آن جهت مقایسه شرکت‌های فعال در یک صنعت مفید خواهد بود.

این اصطلاح در واژه‌نامه جامع بورسینس منتشر شده است.

قصد شروع سرمایه‌گذاری در بورس را دارید؟ اولین قدم این است که افتتاح حساب رایگان را در یکی از کارگزاری‌ها انجام دهید:

برای سرمایه‌گذاری و معامله موفق، نیاز به آموزش دارید. خدمات آموزشی زیر از طریق کارگزاری آگاه ارائه می‌شود:

صورت جریان وجوه نقد | نکات طلایی تحلیل و تهیه صورت گردش وجوه

در فرایندهای حسابداری مالی گزارش ها و صورت‌های مالی جزو منابع تامین اطلاعاتی مهم هستند. کیفیت تدوین این گزارش ها نیز از اهمیت بالایی برخوردار است. یعنی نیاز مخاطبان این صورت‌ها باید در زمان نگارش آنها لحاظ شود. مخاطب صورت جریان وجوه نقد، سرمایه گذاران و سهام داران هستند. هدف از تهیه گزارشات صورت جریان وجه نقد، شفافیت و آگاهی رسانی درباره جریان وجوه نقد شرکت است.

در این مقاله اطلاعات مفیدی در مورد صورت گردش وجوه نقد و تحلیل آن ارائه می کنیم.

تعریف صورت جریان وجوه نقد چیست؟

ابتدا بگوییم تعریف صورت جریان وجوه نقد یا Cash Flow Statament چیست؟ در علم حسابداری به یک صورت مالی گفته می شود که حاوی گزارش‌های نقدینگیِ فعالیت‌های یک شرکت است. این گزارش‌ها شامل موارد زیر است:

  • فعالیت‌های عملیاتی
  • فعالیت‌های مالی
  • سرمایه‌گذاری ترازنامه (Balance Sheet)

این گزارش(ها) عمدتا با یادداشت‌های تکمیلی راجع به همه مفاد گفته شده در گزارش همراه است. این یادداشت‌ها جزئیات بیشتری از گزارش را در اختیار مدیران و حسابداران قرار می‌دهد.

صورت جریان وجه نقد، ترازنامه و صورت سود را کامل می‌کند. از سال 1987 همه شرکت ها ملزم به ارائه گزارش صورت جریان وجه نقد هستند.

اجزای اصلی صورت جریان وجه نقد حاصل از فعالیت‌های عملیاتی شامل چه مواردی است؟

  • پول نقد حاصل از فعالیت‌های سرمایه گذاری
  • پول نقد حاصل از فعالیت‌های مالی

محاسبه جریان وجوه، به دو روش مستقیم و روش غیرمستقیم انجام می‌گیرد.

صورت جریان وجوه نقد چه اطلاعاتی نشان می‌دهد؟

CFS یا صورت جریان وجوه نقد به سرمایه گذاران درک درستی از عملکرد یک شرکت می دهد. به بیان ساده گزارش گردش وجوه نقد می گوید وجوه نقد شرکت از کجا تأمین می‌شود و در چه راهی هزینه می‌شود.

CFS به سرمایه گذاران کمک می‌کند بدانند آیا شرکتی از نظر مالی موقعیت ثابت و محکمی دارد یا خیر. از طرف دیگر، طلبکاران می‌توانند با استفاده از CFS میزان وجه نقد موجودِ (که به عنوان نقدینگی شناخته می‌شود) شرکت را برای سرمایه‌گذاری‌های آن در عملیات اجرایی و پرداختنِ بدهی‌های آن را بسنجند.

به عبارت دیگر صورت جریان وجه نقد میزان نقدینگی کلیِ شرکت را روشن می‌سازد. در نتیجه طلبکاران از چگونگی دخل و خرج شرکت سر در می‌آورند. با این اطلاعات طلبکاران برای بازپس گیری وجوه نقد خود می‌توانند برنامه‌ریزی کنند.

ساختار صورت جریان وجوه نقد

ساختار صورت جریان وجوه نقد به چه صورت است؟

اجزای اصلی صورت جریان وجوه نقد عبارتند از:

* وجه نقد (نقدینگی) ناشی از فعالیت‌های عملیاتی

* وجه نقد حاصل از فعالیت‌های سرمایه گذاری

* وجه نقد حاصل از فعالیت‌های مالی

* فعالیت‌های غیر نقدی

افشای فعالیت‌های غیر نقدی گاهی اوقات شامل مواردی می‌شود که تحت اصول حسابداری پذیرفته شده عمومی (GAAP) هستند.

توجه کنید که صورت جریان وجه نقد یا CFS از صورت سود و زیان و ترازنامه متمایز است. زیرا شامل مبالغ وجه نقدی ورودی و خروجی آینده نیست که به صورت اعتباری ثبت شده باشند.

در صورت های سود و زیان و ترازنامه، درآمد خالص شامل فروش نقدی و فروش اعتباری است. اما پول نقد (نقدینگی) موجود در گزارش وجوه نقد درآمد خالص نیست.

اجزای اصلی صورت جریان وجوه نقد

تا اینجا گفتیم استفاده کنندگان صورت مالی، سرمایه گذاران، طلبکاران، مدیران و حسابداران هستند.

شما بعنوان حسابدار باید جریان‌های ورودی و خروجی وجه نقد به صورت قابل قبولی بیان کنید. بنابراین باید اجزای اصلی صورت جریان وجوه نقد را به طور کامل بشناسید.

اجزای اصلی صورت جریان نقدی

1- فعالیت‌های عملیاتی

جریان‌های نقدی تفاوت درآمد خالص و جریان نقدینگی حاصل از فعالیت‌های عملیاتی یکی از شاخصه‌های مهم سنجش توان واحد صنفی است. پیشتر گفتیم این اطلاعات جهت بازستاندن وام‌ها به طلبکاران و ارگان‌های مختلف، حفظ توان عملیاتی تجاری و توان پرداخت سود سهام بدون استفاده از منابع بیرون از واحد است.

دریافت‌های نقدی حاصل از فروش کالا و ارائه خدمات از جمله منابع اصلی ورود وجوه نقد به واحد می‌باشد. پرداخت‌های نقدی برای خرید مواد اولیه، دستمزد کارمندان و اجاره و دیگر هزینه‌های مشابه در نظر گرفته می‌شوند.

به طول خلاصه‌وار فعالیت‌های عملیاتی شامل موارد زیر می‌شوند:

  • دریافتی از فروش کالاها و خدمات
  • پرداخت سود
  • پرداخت مالیات بر درآمد
  • پرداختی که به تأمین کنندگان کالا و خدمات مورد استفاده در تولید پرداخت می‌شود
  • پرداخت حقوق و دستمزد به کارمندان
  • پرداخت اجاره
  • هر نوع هزینه‌های عملیاتی دیگر

2- بازده سرمایه‌گذاری‌ها و سود پرداختنی برای تامین منابع مالی

در برخی شرکت‌های تجاری سود سهام در کنار سود تسهیلات و سود پرداختنی به صاحبان سپرده‌ها در زمره فعالیت‌های مستمر قرار می‌گیرد. در این شرکت ها دریافتی‌ها و پرداختی‌های نقدی در فرایند صورت جریان وجوه نقد جزو فعالیت‌های عملیاتی طبقه‌بندی می‌شود.

3- مالیات بر درآمد

یکی دیگر از اجزای اصلی صورت جریان وجه نقد، مالیات بر درآمد (Income Tax) است. این مالیات را دولت نسبت به درآمد شرکت به استناد قانون دریافت می‌کند. این وجه عمدتاً برابر درصدی از درآمد کل واحد تجاری است.

3- جریان‌های نقدی ناشی از فعالیت‌های تامین مالی

یکی دیگر از روش‌هایی که در افزایش سرمایه (نقدینگی) واحد صنفی دخیل است، فعالیت‌های تامین مالی است. فعالیت های تامین مالی شامل فروش اوراق مشارکت، دریافت تسهیلات بانکی (وام) کوتاه مدت و بلند مدت می‌شود. همچنین بازپرداخت اصل اوراق مشارکت و بازپس دادن وام‌های بانکی کوتاه مدت و بلند مدت جزو جریان‌های نقدی خروجی می‌باشند.

نحوه تهیه صورت جریان وجوه نقد

همانطور که قبلا اشاره کردیم، جریان نقدینگی به دو صورت مستقیم و غیرمستقیم محاسبه می‌گردد.

جریان وجوه نقد با انجام برخی تنظیمات در درآمد خالص محاسبه می شود. این تنظیمات شامل افزودن یا تفریق اختلاف در درآمد، هزینه‌ها و معاملات اعتباری حاصل از معاملات انجام شده از یک دوره به دوره دیگر است. معاملات اعتباری نیز به مندرجات ترازنامه و صورت سود و زیان اطلاق می شود.

اقلام غیرنقدی در درآمد خالص (صورت سود و زیان) و کل دارایی‌ها و بدهی‌ها (ترازنامه) محاسبه می‌شوند. به همین دلیل انجام این تعدیلات ضروری است. همه معاملات شامل موارد نقدی واقعی نیستند. بنابراین بسیاری از اقلام باید هنگام محاسبه جریان وجه نقد از عملیات، دوباره ارزیابی شوند. در نتیجه، دو روش برای محاسبه و تهیه صورت جریان وجوه نقد وجود دارد: روش مستقیم و روش غیرمستقیم.

1. روش مستقیم

روش مستقیم، انواع مختلفی از پرداخت‌ها و دریافتی‌های نقدی را گردآوری می‌کند:

  • پول نقد پرداخت شده به تأمین کنندگان
  • دریافتی‌های وجوه نقدی از مشتریان
  • پول نقد پرداخت شده برای پرداخت حقوق

این ارقام با استفاده از مقدار اولیه و مقدار ثانویه نقدینگی – در طول سال مالی – موجود در انواع حساب‌های تجاری و بررسی کاهش یا افزایش خالص حساب‌ها محاسبه می‌شود.

2. تهیه صورت گردش وجه نقد به روش غیر مستقیم

اما در روش غیر مستقیم جریان نقدینگی چگونه محاسبه می شود؟ اینجا جریان نقدینگی حاصل از فعالیت‌های عملیاتی با اولین برداشت سود خالص از صورت سود و زیان شرکت محاسبه می‌شود.

می دانیم که صورت سود و زیان شرکت به صورت تعهدی تهیه می‌شود. بنابراین درآمد فقط در صورت کسب درآمد شناسایی خواهد شد و نه در هنگام دریافت آن.

درآمد خالص، نمایشی دقیق از صورت جریان نقدی خالص ناشی از فعالیت‌های عملیاتی نیست. بنابراین تنظیم درآمد قبل از بهره و مالیات (EBIT) برای مواردی که بر درآمد خالص تأثیر می گذارند ضروری است. حتی اگر هنوز پول نقد واقعی در قبال آنها دریافت یا پرداخت نشده باشد.

علاوه بر اینها، روش غیرمستقیم تنظیماتی را برای اضافه کردن فعالیت‌های غیر عملیاتی انجام می‌دهد. این تنظیمات بر جریان نقدی عملیاتی شرکت تأثیر نمی‌گذارد.

برای مثال، استهلاک در واقع یک هزینه نقدی نیست. این مبلغی است که از ارزش کل دارایی که قبلاً حساب شده کسر می‌شود. به همین دلیل است که برای محاسبه جریان نقدینگی، به فروش خالص اضافه می‌شود.

مزایای روش‌های مستقیم و غیر مستقیم در تهیه صورت جریان وجوه نقد یا CFS

هر روش مزیت‌های خاص خودش را دارد که در ادامه به آنها خواهیم پرداخت.

مهم‌ترین مزیت روش محاسبه CFS به صورت مستقیم این است که دریافت‌ها و پرداخت‌های نقدی را نشان می‌دهد. اطلاع دقیق از منابع دریافتی‌ها و خروجی‌های پرداخت‌های نقدی گذشته، می‌تواند در برآورد جریان‌های نقدی آینده مفید واقع شود.

اصلی‌ترین مزیت محاسبه به روش غیرمستقیم این است که تفاوت بین سود عملیاتی و صورت جریان وجوه نقد ناشی از فعالیت‌های عملیاتی به صورت کاملا شفاف نشان داده می‌شود.

گفتیم استفاده کنندگان از صورت جریان وجه نقد طلبکاران، مدیران، حسابداران و سایر افراد هستند. برای این افراد ارائه تصویری از برآورد سود واحد تجاری بسیار حائز اهمیت است.

بسیاری از سرمایه‌گذارانْ جریان‌های نقدی آینده واحد تجاری با استفاده از صورت های مالی برآورد می کنند. به این صورت که سود آتی و انجام تعدیلاتی در رابطه با اقلام با ماهیت غیرنقدی را تخمین می زنند. از این‌رو اطلاعات مرتبط به تعدیلات در دوره‌های گذشته می‌تواند در برآورد تعدیلات (Adjustment) آتی مثمرثمر واقع شود.

با نرم افزار حسابداری هوفر؛ حسابداری را متحول کنید

امروزه محاسبات و تحلیلات حسابداری از اهمیت فوق العاده‌ای برخوردار شده‌اند. برای انجام این محاسبات دیگر از ماشین حساب و ورقْ کاغذ استفاده نمی‌شود. برای تهیه صورت جریان وجوه نقد نرم افزارهای مختلفی به وجود آمده‌اند. این نرم افزارها با رابط کاربری بسیار آسان کار را برای حسابداران، مدیران و استفاده کنندگان راحت کرده است.

یکی از بهترین نرم افزارهای بازار ایران پکیج نرم افزارهای حسابداری هوفر می‌باشد. این پکیج برای انواع حسابداری اعم از حسابداری مالی، بازرگانی، خدماتی و پیمانکاری و تولیدی آماده شده است. نرم افزار حسابداری آنلاین هوفر مجهز به اپ اندروید است و در دو نسخه رایگان و پیشرفته ارائه می‌شود.

نرم افزار حسابداری هوفر آنلاین و همیشه در دسترس است. این ویژگی در کنار اپلیکیشن موبایل آن، مزایای زیادی برای صاحبین کسب و کار و مدیران مالی و حسابداران دارد.

نرم افزار حسابداری ابری هوفر ویژه شرکت‌ها و کسب و کارها طراحی شده است. شما می توانید با این نرم افزار به صورت آنلاین کار کنید. یا از اپلیکیشن موبایل هوفر روی گوشی یا تبلت خود استفاده کنید. شما می‌توانید از نسخه رایگان اپلیکیشن موبایل هوفر (موجود در مارکت کافه بازار) برای مدیریت مالی کسب و کار خود استفاده کنید.

تفاوت سود حسابداری و سود اقتصادی چیست؟

کسب سود یکی از مهم‌ترین معیارهای مالی در ارزیابی سلامت و پویایی مالی یک شرکت یا بنگاه محسوب می‌شود و همواره توجه ویژه‌ای به آن می‌شود. در واقع، ایجاد کسب و کار، سرمایه‌گذاری، خرید سهام و هر فعالیت مالی دیگری برای کسب سود و منفعت انجام می‌شود. اما مسئله این است که نمی‌توان تعریف جامع و واحدی از سود ارئه داد. با وجود شباهت‌ها و همپوشانی‌هایی که سود حسابداری و سود اقتصادی دارند، تفاوت‌های بارزی نیز بین این دو حوزه وجود دارد. در این مطلب قصد داریم با مقایسه این دو حوزه به شباهت و نیز تفاوت سود حسابداری و سود اقتصادی بپردازیم.

تفاوت سود حسابداری و سود اقتصادی

فهرست مطالب

کسب‌وکارهای مختلف برای ارزیابی و بهبود سود و زیان خود می‌توانند از ابزارهای گوناگون استفاده کنند. یکی از این ابزارها، نرم افزار حسابداری محک است.

مفاهیم کلیدی مرتبط با سود حسابداری و سود اقتصادی

مفاهیم کلیدی مرتبط با سود حسابداری و سود اقتصادی

پیش از اینکه وارد مقوله تفاوت سود حسابداری و سود اقتصادی شویم، باید با تعریف برخی واژه‌ها و اصطلاحات این حوزه بیشتر آشنا شویم.

هزینه‌های آشکار: یا هزینه‌های واضح هزینه‌ها و پولی است که هر کسب‌و‌کاری در راستای حفظ و ادامه فعالیت خود باید بپردازد، مثل حقوق کارکنان، خرید مواد اولیه، اجاره بهای ملک و…

هزینه‌های پنهان یا غیرآشکار: که هزینه‌های فرصت محسوب می‌شوند و از منابع شرکت صرف می‌‌شوند. بر خلاف هزینه‌های آشکار، در هزینه‌های فرصت هیچ پول و مالی عملا پرداخت نمی‌شود. در واقع، یک شرکت باید چیزی را از دست بدهد و در قبال آن عوامل و فاکتورهایی را به دست آورد که قابل خریدن، اجاره کردن یا استخدام کردن نیستند.

سود حسابداری: سود حسابداری یا همان سود خالص شامل پولی است که یک شرکت هزینه می‌کند و درآمدی است که از فروش کالا یا خدمات کسب می‌کند. به طور کلی، سود حسـابداری از سود اقتصادی بیشتر است.

فرمول سود حسابداری به این صورت است: مجموع عایدی‌های مالی منهای مجموع هزینه‌ها.

به عنوان مثال، یک نانوایی محلی 10000 دلار در ماه بهای تمام شده کالاهای فروخته شده درآمد دارد. این درآمد عمومی آن‌ها است. اگر هزینه مواد اولیه (مانند مواد لازم برای پخت نان) و سایر هزینه های ثابت (مانند اجاره و هزینه های نیروی کار) برابر با 5000 دلار در ماه باشد، سود حسابداری آن‌ها 10000 دلار منهای 5000 دلار یعنی 5000 دلار خواهد بود.

سود اقتصادی: عبارت است از هزینه‌های مالی و هزینه فرصت که یک کسب و کار می‌پردازد و عایدی‌هایی که دریافت می‌کند.

فرمول سود اقتصادی به این صورت است: مجموع عایدی‌های مالی منهای (هزینه‌های آشکار + هزینه‌های پنهان).

به عنوان مثال، یک نانوایی محلی از فروش دونات ماهیانه 10000 دلار درآمد دارد که درآمد عمومی آن‌ها است و هزینه‌های عملیاتی ماهانه آن‌ها (برای مواد اولیه و اجاره) 5000 دلار است. نانوایی می‌داند که اگر تصمیم بگیرد دونات درست نکند و به جای آن تجهیزات آشپزی خود را (که قبلاً دارد) به نانوایی‌های دیگر اجاره دهد، ماهیانه 2500 دلار درآمد خواهند داشت. بنابراین، سود اقتصادی آنها 10000 دلار منهای 5000 دلار منهای 2500 دلار یا 2500 دلار خواهد بود.

سود یعنی چه؟

سود یعنی چه؟

شاید اولین تصویری که با شنیدن کلمه «سود» در ذهن ما شکل می‌گیرد پول و اسکناس باشد. اما از نظر اقتصاددانان سود چیزی بیشتر از پول نقد است. به طور کلی، سود یعنی مابه‌التفاوت هزینه‌ها و عایدی‌ها؛ اما سود حسابداری با سود اقتصادی تفاوت دارد. بزرگ‌ترین تفاوت سود حسابداری و سود اقتصادی در این است که سـود اقتصادی شامل هزینه‌های آشکار و هزینه‌های پنهان است، در حالیکه سود حسابداری فقط به هزینه‌های آشکار توجه می‌کند.

تفاوت درآمد و سود

  • سود زمانی ثبت می‌شود که هزینه‌ها از درآمد حاصل کسر شود، در حالی که درآمد زمانی ثبت می‌شود که تمام بدهی‌ها و دیونی که شرکت بر ضمه خود دارد تسویه شود.
  • سود به تفاوت بین مقدار پول خرج شده و به دست آمده در یک دوره زمانی معین اشاره دارد، در حالی که درآمد نشان دهنده مقدار واقعی پول به دست آمده در یک دوره زمانی معین است.
  • سود برای تعیین میزان جریان نقدی موجود در برابر هزینه‌های کل شرکت استفاده می‌شود، در حالی که درآمد کل مقدار پولی را که یک شرکت می‌تواند مورد استفاده قرار دهد نشان می‌دهد.
  • سود را می‌توان در چندین نقطه در طول سال محاسبه کرد تا یک شرکت از نقاط قوت و ضعف مالی خود مطلع شود. در عین حال، درآمد معمولاً تنها یک بار در سال تعیین می‌شود و عامل تعیین کننده برای حفظ یا سرمایه گذاری مجدد یک سازمان است.
  • سود وابسته به عایدی‌ها است، در حالی که درآمد هم به سود و هم به عایدی‌ها وابسته است.

تفاوت هزینه آشکار و هزینه پنهان

همان طور که اشاره شد، هزینه آشکار هزینه‌ای است که مستقیما با پول پرداخت می‌شود. پرداخت حقوق و بیمه کارکنان، هزینه اجاره که به صاحب ملک پرداخت می‌شود، هزینه‌ای برای خرید مواد اولیه و ضروریات یک کسب و کار به تامین کننده پرداخت می‌شود و موارد مشابه نمونه‌هایی از هزینه آشکار محسوب می‌شوند.

در مقابل، هزینه‌های پنهان یا ضمنی، هزینه‌های فرصت عوامل تولید هستند که یک تولیدکننده از قبل آن‌ها را دارد. هزینه ضمنی چیزی است که یک کسب و کار باید از دست بدهد تا از منابع خود استفاده کند. به عبارت دیگر، هر هزینه‌ای که حاصل از استفاده از دارایی ها به جای اجاره، فروش یا قرض دادن آن باشد هزینه پنهان تلقی می‌شود.

به عنوان مثال، شما یک مغازه دارید و در آن رستوران می‌زنید. هزینه کارکنان، خرید مواد اولیه، آب بها، مصرف گاز و برق و غیره هزینه‌های آشکار شما هستند. با کسر این هزینه‌ها ماهانه 20 میلیون سود خالص یا همان سود حسابداری برای شما باقی می‌ماند.

حالا اگر ملک خود را به ارزش 10 میلیون در ماه اجاره بدهید، دیگر نیازی به صرف هزینه‌های آشکار ندارید. از طرف دیگر می‌توانید وقت خود را صرف کسب‌وکار دیگری کنید و از آن عایدی داشته باشید. در اینجا باید هزینه فرصت را محاسبه کنید و شاید حتی متوجه شوید که اجاره دادن مغازه به علاوه درآمد شما از کسب و کار دیگر، سود خالص یا سـود حسابداری بیشتری برای شما به همراه آورده است. ضمن اینکه هزینه‌های آشکار شما کم‌تر شده است. پس اینکه از ملک خود برای کسب و کار خود استفاده کرده‌اید یک نوع هزینه پنهان است.

مقایسه سود حسابداری و سود اقتصادی

مقایسه سود حسابداری و سود اقتصادی

  • سود حسـابداری به درآمد و عایدی خالص یک کسب و کار گفته می‌شود که هزینه‌های آن کسر شده باشد.
  • سـود اقتصادی شبیه به سود حسـابداری است، اما هزینه‌های فرصت را نیز شامل می‌شود.
  • سود حسابداری شامل هزینه‌های آشکار، مثل حقوق کارکنان و خرید مواد اولیه می‌شود.
  • سود اقتصادی شامل هزینه‌های آشکار و هزینه‌های پنهان است که ضمنی و یا انتسابی هستند.

تفاوت کلیدی درآمد خالص با سود اقتصادی

همچنین طبق جدول زیر می‌توان تفاوت سود حسابداری و سود اقتصادی را این گونه شرح داد:

تفاوت کلیدی درآمد خالص با سود اقتصادی

می‌توان گفت که سود اقتصادی بیشتر بر پایه محاسبات نظری استوار است و مبنای آن فعالیت‌ها و اقدامات مختلفی است که می‌توان در انجام یک پروژه از آن‌ها استفاده کرد. در مقابل، سود حسـابداری بر مبنای آنچه در واقعیت رخ می‌دهد و در یک دوره زمانی مشخص نتایج قابل اندازه‌گیری دارد محاسبه می‌شود. به زبان ساده‌تر، سود حسابداری بعد از کسر هزینه‌های آشکار محاسبه می‌شود (مثل حقوق کارکنان، اجاره بهای ملک) و سـود اقتصادی شامل هزینه‌های پنهان و هزینه‌های ضمنی است (مثل هزینه‌هایی که یک کسب و کار در راه رسیدن به هدفی خاص حاضر است آن‌ها را بپردازد).

منابع و عوامل تعیین کننده سود

سود اقتصادی می‌تواند مثبت، صفر و یا منفی باشد. اگر سـود اقتصادی مثبت باشد، کسب‌وکارهای دیگر انگیزه ورود به بازار مشابه پیدا می‌کنند. صفر بودن سـود اقتصادی باعث می‌شود که سایر کسب‌وکارها علاقه‌ای به ورود یا خروج از بازار مشابه نداشته باشند. سود اقتصادی صفر یعنی اینکه یک کسب‌وکار همان قدر عایدی داشته که اگر منابع خود را در اختیار و اجاره دیگران قرار می‌داده همان مقدار سود دریافت می‌کرده است. اگر سـود اقتصادی منفی باشد، آن کسب‌وکار انگیزه برای خروج از بازار پیدا می‌کند چراکه می‌تواند منابع خود را در جایی دیگر و با سوددهی بیشتر استفاده کند.

مقدار سود اقتـصادی که یک شرکت می‌تواند کسب کند تا حد بسیار زیادی به میزان رقابت در بازار و بازه زمانی مدنظر آن شرکت بستگی دارد.

بازارهای رقابتی

در بازارهای رقابتی، جایی که کسب‌وکارهای مشابه زیادی فعالیت می‌کنند و هیچ‌کدام به تنهایی قادر نیستند روی قیمت کالا یا خدمات تاثیرگذار باشند، سود اقتصادی می‌تواند در کوتاه مدت و بلندمدت متفاوت باشد.

یک شرکت یا کسب‌وکار می‌تواند در کوتاه مدت سـود اقتصادی بسازد. هرچند، مثبت بودن سـود اقتصادی باعث ورود سایر بنگاه‌ها به آن بازار می‌شود. اگر هیچ سد و منعی برای ورود بنگاه‌های جدید به آن بازار وجود نداشته باشد، بازار رقابتی شکل می‌گیرد که افزایش عرضه کالا و کاهش قیمت‌ها را در پی دارد. این کاهش قیمت موجب کاهش درآمد شرکت‌ها می‌شود و در بلندمدت، سود اقتصادی شرکت صفر می‌شود.

سود اقتصادی صفر را با عنوان سود عادی یا نرمال نیز می‌شناسند. علیرغم سـود اقتصادی صفر، یک کسب‌وکار می‌تواند سـود حسابداری مثبت داشته باشد.

در بازارهای رقابتی، سود اقتصادی یک شرکت دربلند مدت صفر می‌شود.

بازارهای غیررقابتی

بر خلاف بازارهای رقابتی، بازارهای غیررقابتی از بنگاه‌ها و کسب‌وکارهایی تشکیل می‌شوند که نبض بازار را در دست دارند یا برای ورود شرکت‌های جدید مانع وجود دارد. بازارهای غیررقابتی می‌توانند سود اقتصادی مثبت بسازند. پس نتیجه می‌گیریم دلایل سود اقتصادی مثبت، وجود موانع ورود، قدرت بازار و نبود رقابت است.

وجود موانع مانع ورود کسب و کارهای جدید به بازارهای غیررقابتی می‌شود و سـود اقتصادی در کوتاه مدت دچار افت می‌شود.

قدرت بازار، یا توانایی شرکت‌ها در تاثیرگذاری روی قیمت‌ها، به آن‌ها اجازه می‌دهد تا قیمت‌هایی بالاتر از قیمت تعادل در بازار رقابتی برای کالاها تعیین کنند. این امر به آن‌ها اجازه می‌دهد تا در کوتاه مدت و بلندمدت سود خوبی حاصل کنند. زمانی که یک بازار تحت تسلط شرکتی باشد که امتیاز انحصاری دارد (فقط یک بنگاه)، یا شرکت‌هایی که انحصار چندجانبه دارند (تعداد بنگاه‌های محدود با قدرت زیاد در کنترل بازار)، یا شرکت‌هایی که رقابت انحصاری دارند (بنگاه‌هایی که به واسطه محصولات متنوع قدرت بازار محسوب می‌شوند) این اتفاق می‌تواند رخ دهد.

فقدان رقابت در بازار غیررقابتی باعث بالا نگه داشتن قیمت‌ها در مقایسه با قیمت تعادل بازار رقابتی می‌شود. برای مثال، شرکت‌ها می‌توانند با هم تبانی کنند تا عرضه را محدود کنند و قیمت‌ها را به طور تصنعی بالا نگه دارند.

سخن آخر

در این مطلب با شباهت و تفاوت سود حسابداری و سود اقتصادی آشنا شدیم. به علاوه، مفاهیم کلیدی مثل سود خالص، هزینه آشکار و پنهان و هزینه فرصت و نقش آن‌ها در ارزیابی سود حسابداری و سود اقتصادی را بررسی کردیم. شناخت این مفاهیم مهم و اساسی برای مدیران و صاحبان کسب‌وکارها از اهمیت بالایی برخوردار است و می‌تواند در تعریف استراتژی‌های مالی و بازاریابی شرکت‌ها تاثیر بسزایی داشته باشد. البته راهکارهایی برای افزایش سوددهی اقصادی وجود دارد.

تعریف استراتژی درست و متناسب با بازراهای رقابتی و غیررقابتی می‌تواند در کوتاه مدت و بلندمدت روی سود اقتصادی شرکت‌ها و کسب‌وکارها تاثیر زیادی داشته باشد.

به طور خلاصه می‌توان سود حسابداری و سود اقتصادی را این طور تعریف کرد: سود حسابداری بعد از کسر هزینه‌های آشکار محاسبه می‌شود و سـود اقتصادی شامل هزینه‌های پنهان و هزینه‌های ضمنی است. فراموش نکنید که شناخت و آشنایی با این تعاریف می‌تواند برای سرمایه‌گذاران، سهامداران و همه افراد سودمند و کارگشا باشد.

تفاوت ترازنامه و صورت سود و زیان

ترازنامه و صورت سود و زیان دو مورد از سه صورت های مالی هستند که شرکت ها به طور منظم منتشر می کنند. چنین اظهاراتی یک سابقه مداوم از وضعیت مالی یک شرکت ارائه می دهد و توسط اعتباردهندگان، تحلیلگران بازار و سرمایه گذاران برای ارزیابی سلامت مالی و پتانسیل رشد یک شرکت استفاده می شود.

تفاوت ترازنامه و صورت سود و زیان

ترازنامه (balance sheet) و صورت سود و زیان (profit and loss statement) دو مورد از سه صورت های مالی هستند که شرکت ها به طور منظم منتشر می کنند. چنین اظهاراتی یک سابقه مداوم از وضعیت مالی یک شرکت ارائه می دهد و توسط اعتباردهندگان، تحلیلگران بازار و سرمایه گذاران برای ارزیابی سلامت مالی و پتانسیل رشد یک شرکت استفاده می شود. سومین صورت مالی، صورت جریان نقدی (the cash-flow statement) نامیده می شود.

نکات مهم

  • ترازنامه دارایی، بدهی ها و حقوق صاحبان سهام شرکت را در یک مقطع زمانی خاص گزارش می کند.
  • ترازنامه، هم به سرمایه گذاران و هم به اعتبار دهندگان تصویری از چگونگی استفاده مؤثر مدیریت شرکت از منابع آن، ارائه می دهد.
  • صورت سود و زیان درآمد، هزینه های متحمل شده در یک دوره زمانی خاص را به صورت خلاصه ارائه می کند.
  • صورت سود و زیان، اطلاعاتی را در مورد اینکه آیا یک شرکت می تواند با افزایش درآمد، کاهش هزینه ها یا هر دو، سود ایجاد کند ارائه می دهد.

ترازنامه

ترازنامه دارایی ها، بدهی ها و حقوق صاحبان سهام شرکت را در یک مقطع زمانی خاص گزارش می کند. ترازنامه، مبنایی برای محاسبه نرخ بازده و ارزیابی ساختار سرمایه شرکت فراهم می کند. این صورت مالی تصویری از مالکیت و بدهی یک شرکت و همچنین میزان سرمایه گذاری سهامداران ارائه می دهد.

ترازنامه منابع یا دارایی‌های یک شرکت و همچنین نحوه تامین مالی آن دارایی‌ها را، چه از طریق بدهی یا از طریق انتشار سهام همانطور که در حقوق صاحبان سهام نشان داده شده است، نشان می‌دهد. ترازنامه به سرمایه گذاران و اعتبار دهندگان تصویری از چگونگی استفاده موثر مدیریت شرکت از منابع را ارائه می دهد. درست مانند سایر صورت های مالی، ترازنامه برای انجام تحلیل های مالی و محاسبه نسبت های مالی استفاده می شود. در زیر چند نمونه از اقلام موجود در ترازنامه معمولی آورده شده است.

دارایی ها

  • پول نقد و معادل آن: اینها نقدشونده‌ترین دارایی‌هایی هستند که ممکن است شامل اسناد خزانه (اسناد)، گواهی سپرده کوتاه‌مدت (CD) و وجه نقد باشند.
  • اوراق بهادار قابل عرضه به بازار: این دسته شامل اوراق بهادار حقوقی و بدهی است که بازار نقدینگی برای آنها وجود دارد.
  • مطالبات: همچنین به عنوان حساب های دریافتنی شناخته می شود، این امر نشان دهنده پولی است که مشتریان به شرکت بدهکار هستند.
  • فهرست موجودی: این حوزه، کلیه کالاهای موجود برای فروش را پوشش می دهد.

تعهدات

  • بدهی: این حوزه شامل بخش فعلی بدهی بلندمدت و بدهی بانکی است.
  • هزینه های جاری: این حوزه شامل تعهدات مالی مانند اجاره، مالیات و خدمات آب و برق است.
  • پرداختنی ها: این حوزه شامل دستمزد و سود سهام است.

حقوق صاحبان سهام

حقوق صاحبان سهام برابر با کل دارایی های شرکت منهای کل بدهی های آن است و یکی از رایج ترین معیارهای مالی است که توسط تحلیلگران برای تعیین سلامت مالی یک شرکت استفاده می شود. حقوق صاحبان سهام نشان دهنده ارزش خالص یک شرکت است، به این معنی که اگر تمام دارایی های شرکت منحل شود و تمام بدهی های آن بازپرداخت شود، به سهامداران بازگردانده می شود.

سود انباشته، تحت حقوق صاحبان سهام ثبت می شود و به درصدی از سود خالص اشاره دارد که به عنوان سود سهام پرداخت نشده است، اما توسط شرکت برای سرمایه گذاری مجدد در تجارت اصلی خود یا برای پرداخت بدهی نگهداری می شود.

تراز آزمایشی در مقابل ترازنامه

توجه به این نکته مهم است که تراز آزمایشی (trial balance) با ترازنامه متفاوت است. این یک گزارش داخلی است که در بخش حسابداری باقی می ماند. از سوی دیگر، ترازنامه یک صورت مالی است تفاوت درآمد خالص و جریان نقدینگی که بین سایر بخش ها، سرمایه گذاران و وام دهندگان توزیع می شود.

تراز آزمایشی اطلاعات مالی را در سطح حساب، مانند حساب‌های دفتر کل، ارائه می‌کند و در نتیجه جزئی‌تر است. در نهایت، اطلاعات موجود در تراز آزمایشی برای تهیه صورت های مالی دوره مورد استفاده قرار می گیرد.

در مقابل، ترازنامه چندین حساب را جمع آوری می کند و تعداد دارایی ها، بدهی ها و حقوق صاحبان سهام را در سوابق حسابداری، در یک زمان خاص تفاوت درآمد خالص و جریان نقدینگی به صورت خلاصه ارائه می کند. ترازنامه شامل هزینه های معوق، درآمد تعهدی و ارزش سهام پایانی است، در حالی که تراز آزمایشی اینگونه نیست. علاوه بر این، ترازنامه باید مطابق با فرمت استانداردی که در چارچوب حسابداری توضیح داده شده است، مانند استانداردهای گزارشگری مالی بین المللی (IFRS) یا اصول پذیرفته شده حسابداری (GAAP) باشد.

صورت سود و زیان

صورت سود و زیان، یک صورت مالی است که درآمدها، هزینه‌ها و هزینه‌های متحمل شده در یک دوره زمانی خاص، معمولاً یک سال مالی یا سه ماهه را به صورت خلاصه ارائه می‌کند. این سوابق اطلاعاتی در مورد توانایی (یا فقدان آن) یک شرکت برای ایجاد سود از طریق افزایش درآمد، کاهش هزینه ها یا هر دو ارائه می دهند. نام‌های متعدد صورت سود و زیان شامل «صورت عملیات»، «صورت نتایج مالی» و «صورت درآمد و هزینه» است.

درآمد ناخالص و درآمد خالص

صورت سود و زیان، درآمد خالص و ناخالص یک شرکت را ارائه می دهد. صورت سود و زیان با اولین درآمد شروع می شود، که به عنوان درامد ناخالص شناخته می شود، و هزینه های تجارت، از جمله بهای تمام شده کالاهای فروخته شده، هزینه های عملیاتی، هزینه های مالیاتی، هزینه های بهره، و هر هزینه دیگری که گاهی اوقات به عنوان «غیرمعمول» یا «مقطعی» شناخته می شود، کم می کند. این باقی مانده، درآمد خالصی است که به عنوان سود یا درآمد نیز شناخته می شود.

سود و زیان تحقق یافته

صورت سود و زیان، سود یا زیان محقق شده شرکت را در یک دوره زمانی مشخص با مقایسه کل درآمدها با کل هزینه ها و مخارج شرکت نشان می دهد. و با گذشت زمان می تواند توانایی شرکت در افزایش سود را از طریق کاهش هزینه ها یا افزایش فروش، نشان دهد. شرکت‌ها، صورت های سود و زیان را سالانه و در پایان سال مالی شرکت و یا به صورت فصلی منتشر می‌کنند. حسابداران، تحلیلگران و سرمایه گذاران صورت سود و زیان را با دقت مطالعه می کنند و جریان نقدی و قابلیت های تامین مالی بدهی را بررسی می کنند.

درآمدها و هزینه ها

از دیدگاه حسابداری، درآمدها و هزینه‌های متحمل شده در صورت سود و زیان فهرست می‌شوند، نه پولی که وارد یا خارج می‌شود. همانطور که توسط سازمان خدمات درآمد داخلی (IRS) و اصول پذیرفته شده حسابداری تعریف شده است، یکی از جنبه های سودمند صورت سود و زیان این است که از درآمدها و هزینه های عملیاتی و غیرعملیاتی استفاده می کند.

نکته: ترازنامه یک لحظه زمانی خاص را در نظر می گیرد، در حالی که یک صورت سود و زیان مربوط به یک دوره زمانی معین است.

مقایسه ترازنامه و صورت سود و زیان

اگرچه ترازنامه و صورت سود و زیان شامل برخی از اطلاعات مالی یکسان، از جمله درآمدها، هزینه ها و سودها هستند، اما تفاوت های مهمی بین آنها وجود دارد. تفاوت اصلی آنها در این است که، ترازنامه دارایی‌ها، بدهی‌ها و تفاوت درآمد خالص و جریان نقدینگی حقوق صاحبان سهام را در یک لحظه زمانی خاص گزارش می‌کند، اما صورت سود و زیان درآمدها و هزینه‌های یک شرکت را در یک دوره زمانی خاص به صورت خلاصه ارائه می‌کند.

هدف هر صورت

هر سند با هدفی متفاوت ساخته شده است. ترازنامه ها جامع هستند و دارایی ها و بدهی های شرکت و همچنین سرمایه گذاری های بلندمدت را نشان می دهد. برخلاف صورت سود و زیان، ارزش کامل سرمایه گذاری ها یا بدهی های بلندمدت در ترازنامه ظاهر می شود. نام «ترازنامه» از روشی گرفته شده است که سه حساب اصلی در نهایت با یکدیگر تعادل و برابر هستند. کلیه دارایی ها در یک بخش فهرست شده اند و مجموع آنها باید برابر با مجموع کلیه بدهی ها و حقوق صاحبان سهام باشد.

صورت سود و زیان به یک سوال بسیار خاص پاسخ می دهد: آیا شرکت سودآور است؟حسابداران از صورت سود و زیان برای کمک به ارزیابی دقت تراکنش های مالی استفاده می کنند و سرمایه گذاران نیز از صورت سود و زیان برای تشخیص سلامت یک شرکت استفاده می کنند. همچنین خود شرکت می تواند اظهارنامه خود را برای اهداف سازنده بررسی کند. نظارت دقیق صورت‌های مالی نشان می‌دهد که در کدام قسمت درآمد قوی است و در کدام قسمت هزینه‌ها به طور مؤثر انجام می‌شوند، و عکس این قضیه نیز صادق است. به عنوان مثال، یک شرکت ممکن است متوجه افزایش فروش، اما کاهش سود شود و به دنبال راه حل های جدید برای کاهش هزینه های عملیاتی باشد.

مقایسه سود و ارزش کل

صورت سود و زیان سود خالص را نشان می دهد، به این معنی که آیا یک شرکت بدهکار یا زیان ده است یا خیر. ترازنامه نشان می دهد که یک شرکت واقعاً چقدر ارزش دارد، یعنی ارزش کل آن را نشان میدهد. اگرچه هر دوی این موارد کمی بیش از حد ساده شده اند، اما اغلب صورت سود و زیان و ترازنامه توسط سرمایه گذاران و وام دهندگان تفسیر می شود.

توجه به این نکته مهم است که سرمایه گذاران درآمد یا سود را با جریان نقدی اشتباه نگیرند. ممکن است یک شرکت بدون ایجاد جریان نقدی سودآور عمل کند یا بدون تولید سود، جریان نقدی ایجاد کند.

نحوه محاسبه صورت ها

صورت سود و زیان از حسابداران می خواهد که درآمد شرکت را در یک قسمت و تمام هزینه های آن را در قسمت دیگر جمع کنند. مبلغ کل هزینه ها از کل درآمد کسر می شود که منجر به سود یا زیان می شود. ترازنامه به روش های مختلفی محاسبه میشود که همگی با یک فرمول اساسی انجام می شوند:

دارایی ها = بدهی ها + حقوق صاحبان سهام

ختم کلام

ترازنامه و صورت سود و زیان در هنگام استفاده با سایر اسناد مالی، می تواند برای ارزیابی کارایی عملیاتی، ثبات سالیانه و دستور العمل سازمانی یک شرکت استفاده شود. به همین دلیل اعداد گزارش شده در هر سند توسط سرمایه گذاران و مدیران شرکت بررسی می شود. ارائه این اظهارات در هر صنعت کمی متفاوت است، اما اختلافات بزرگ بین رفتار سالانه هر یک از اسناد، اغلب به عنوان علامت خطر در نظر گرفته می شود.

توانایی (یا ناتوانی) یک شرکت در ایجاد درآمد به طور مداوم در طول زمان، محرک اصلی قیمت سهام و ارزش گذاری اوراق است. به همین دلیل، هر سرمایه‌گذاری باید در مورد تمام صورت‌های مالی (از جمله صورت سود و زیان و ترازنامه)، شرکت مورد علاقه کنجکاو باشد. پس از بررسی گروهی، این صورت‌های مالی باید با صورت‌های مالی سایر شرکت‌های صنعت مقایسه شود تا معیارهای اجرایی به دست آید و روندهای احتمالی سطح بازار درک شود.

صورت معاملات فصلی | گزارش سه ماهه | صورت مالی سه ماهه

صورت معاملات فصلی | گزارش سه ماهه | صورت مالی سه ماهه

صورت معاملات فصلی یا گزارش فصلی چیست؟

گزارش صورت معاملات فصلی

صورت معاملات فصلی یا گزارش فصلی خلاصه یا مجموعه ای از صورتهای مالی حسابرسی نشده، مانند ترازنامه، صورت سود و زیان و صورتهای نقدی است که توسط شرکتها هر سه ماه (سه ماه) صادر می شود. این گزارشات علاوه بر گزارش ارقام فصلی، ممکن است نتایج سالیانه و مقایسه ای (به عنوان مثال، سه ماهه سال گذشته تا سه ماهه امسال) را نیز ارائه دهد. اکثر شرکتها دارای دوره حسابداری هستند که با سال تقویمی به پایان می رسد. گزارشات سه ماهه معمولاً ظرف چند هفته از پایان یک چهارم ثبت می شود.

با این حال، برخی از شرکت ها از تقویم مالی متفاوتی پیروی می کنند و ارقام پایان سال را در زمان های مختلف گزارش می دهند.

صورت معاملات فصلی با چه اسامی دیگری نامیده می شوند؟

صورت معاملات مالی سه ماهه، که به گزارش فصلی نیز معروف است، مجموعه ای از صورتهای مالی است که هر سه ماه یکبار (هر سه ماه) و در مجموع به صورت چهار گزارش در سال منتشر می شود. در برخی موارد، صورت مالی سه ماهه گزارش سود سه ماهه نیز نامیده می شود.

مترادف عبارت اصطلاحی و کلمات مرتبط برای فصلنامه شامل: دوره ای، هر سه ماه یک بار، یک چهارم، به طور منظم است.

آیا هر سه ماه یکبار یک صورت حساب سه ماهه در نظر گرفته می شود؟

پاسخ: بله! یک رویداد فصلی چهار بار در سال و با فاصله سه ماه اتفاق می افتد.

چه چیزی باید در گزارش سه ماهه گنجانده شود؟

گزارش فصلی باید شامل خلاصه اجرایی و اطلاعاتی در مورد پیشرفت کسب و کار، نکات برجسته، چالش ها و اهداف به دست آمده در آن دوره باشد.

چگونه صورت سود سه ماهه تهیه کنیم؟

نحوه تهیه صورت سود و زیان به شرح زیر است:

1: تهیه تراز آزمایشی

2: تعیین میزان درآمد

3: تعیین میزان مبلغ فروش کالاها

4: محاسبه حاشیه ناخالص

5: تعیین هزینه های عملیاتی

7: محاسبه مالیات بر درآمد

8: محاسبه درآمد خالص

صورتهای مالی سه ماهه را چگونه تحلیل کنیم؟

نحوه خواندن و درک گزارشات فصلنامه به شرح زیر است:

درک گزارشات فصلی

گزارشات فصلی شامل اطلاعات حسابداری و مالی کلیدی یک شرکت از جمله درآمد ناخالص، سود خالص، هزینه های عملیاتی و جریان نقدینگی است.

گزارشات فصلی معمولاً با ارائه راهکارهای مدیریت شرکت همراه است که در آن داده های کلیدی شاخص عملکرد به سرمایه گذاران و تحلیلگران ارائه می شود. مدیریت شرکتها اغلب برای نتایج مالی آینده راهنمایی می کند. تحلیلگران شرکت ها اغلب برآوردهای معیارهای کلیدی را برای دوره های گزارش آینده منتشر می کنند.

الزامات گزارشات سه ماهه

اگرچه آنچه در گزارش فصلی گنجانده می شود، در بین شرکت ها متفاوت است، اما ویژگی هایی برای اکثر آنها وجود دارد. گزارش فصلی به طور معمول شامل خلاصه اجرایی، اهداف و اهداف، نکات برجسته و چالش های جدید و مداوم است. از نظر چالش ها، گزارش فصلی ممکن است شامل استراتژی های برنامه ریزی شده یا استفاده شده برای غلبه بر آنها باشد. در صورت مرتبط بودن، گزارش فصلی ممکن است داده های گزارشات سه ماهه قبلی را مورد بحث قرار دهد و مقایسه ای با آنها و گزارش فعلی ارائه دهد.

تهیه گزارش سه ماهه به زمان نیاز دارد و ممکن است به تحقیقات گسترده ای نیاز داشته باشد. جمع آوری داده های مالی و دریافت عملکرد از منابع مختلف به طور کلی این اطمینان می دهد که گزارش فصلی تا حد ممکن جامع است. نمودارها و صفحات گسترده، بیانگر نمایش تصویری از داده های ارائه شده است.

** گزارشات فصلی به سرمایه گذاران و تحلیلگران کمک می کند تا با ارائه بینشی در مورد عملکرد شرکت، سلامت شرکت را ارزیابی کنند.

صورتهای مالی سه ماهه یا صورت معاملات فصلی

هر شرکتی باید در سیاستی اعلام کند که صورتهای مالی سه ماهه (هر سه ماه یکبار) تهیه می شود و مستلزم آن است که:

  • مدیر ارشد مالی صورتهای مالی سه ماهه را تهیه می کند.
  • صورتهای مالی فصلی را که توسط کمیته امور مالی و حسابرسی توصیه شده است، حداکثر تا 45 روز پس از پایان سه ماهه ای که صورتها برای آن تهیه شده است، بررسی و تصویب کند.

صورتهای مالی فصلی شامل موارد زیر است

  • مقدار پول و اموال به دست آمده و هزینه شده در مقایسه با بودجه سالانه
  • ترازنامه
  • تطبیق حساب موسسه مالی
  • هرگونه اطلاعات دیگری که توسط کمیته امور مالی و حسابرسی درخواست شود

تفاوت بین صورت حساب سه ماهه و صورت حساب سالانه چیست؟

صورتحساب سالانه برای یک سال مالی خاص و جزئیات داده های مالی یک تجارت در طول 12 ماه است. بنابراین یک گزارش مالی سه ماهه، شرایط مالی کسب و کار را در مدت سه ماه شرح می دهد.

نحوه تهیه گزارش مالی سه ماهه

ایجاد صورتهای مالی سه ماهه شامل خلاصه عملکرد کسب و کار شما در یک دوره سه ماهه است. برنامه گزارش سه ماهه به شما امکان می دهد سوابق عملکرد تجاری خود را در فواصل منظم به روز کنید. این آخرین سهام مالی را برای سهامداران، طلبکاران، تأمین کنندگان و سایر ذینفعان در اختیار شما قرار می دهد تا سابقه کسب و کار شما را ارزیابی کند. قالب گزارش مالی سه ماهه شامل صورت سود و زیان، ترازنامه و صورت جریان وجوه نقد است.

در تعادل بمانید

برای اطمینان از صحت مطالب خود، حساب های خود را چک کرده و سپس در دفتر کل وارد کنید. در مرحله بعد، یک تراز آزمایشی تهیه کنید تا مطمئن شوید که دفتر کل متعادل است. به گفته حسابدار حسابداری، تراز آزمایشی، که موجودی بدهی و اعتبار را فهرست می کند، به شما کمک می کند تا اشتباهات حذف شده یا کمیسیون را در دفتر کل شناسایی کنید. ورودی های موجود در دوره آزمایشی را برای حساب درآمدها و هزینه های انباشته – یعنی درآمدها و هزینه های قبلاً ثبت نشده تنظیم کنید. سپس می توانید اطلاعات را مستقیماً از تراز آزمایشی تعدیل شده به گزارش های مالی خود منتقل کنید.

صورت حساب درآمد

صورت سود سه ماهه سود یا زیان کسب و کار شما را نشان می دهد. آماده سازی آن با سربرگ در مورد عنوان آغاز می شود. به عنوان مثال، “شرکت لوازم دارویی ABC، صورت درآمد برای دوره منتهی به 30 ژوئن 2020” برای داروهای ABC انجام می شود.

در مرحله بعد، سه ستون در صفحه گسترده خود ایجاد کنید. فروش را در ردیف اول بعد از سرصفحه بنویسید و کل مبلغ فروش سه ماهه را در ستون سوم وارد کنید. با استفاده از ستون دوم، سهام پایانی خود تفاوت درآمد خالص و جریان نقدینگی را از مقدار سهام اولیه و خریدهای خالص کم کنید تا هزینه کالاهای فروخته شده را دریافت کنید. اکنون می توانید مقدار منفی زیر فروش خالص را وارد کرده و از آن کم کنید. که تفاوت بین فروش خالص و سود یا زیان ناخالص شرکت را برای سه ماهه به شما می دهد.

اکنون، یک یا دو ردیف را کنار بگذارید و همه هزینه های عملیاتی خود را در حالی که مبالغ آنها را در ستون دوم وارد کرده اید، لیست کنید. هزینه های عملیاتی مواردی مانند: بیمه، قبوض آب و برق، اجاره، حقوق و دستمزد است. کل هزینه های عملیاتی را به عنوان مقدار منفی در ستون سوم وارد کرده و آن را از سود یا زیان ناخالص کسر کنید. آنچه باقی می ماند سود یا زیان خالص سه ماهه است.

ترازنامه

ترازنامه دارایی های تجاری شما را با حقوق صاحبان سهام و بدهی ها مقایسه می کند. بر اساس معادله حسابداری زیر است: دارایی ها = سرمایه + بدهی ها، طبق موسسه مالی شرکت ها. همانند صورت سود و زیان، با اطلاعات سرصفحه در مورد عنوان شروع کنید. سه ستون در برگه کاری خود ایجاد کنید و یک عنوان فرعی دارایی های ثابت را وارد کنید، سپس ارزش هر مورد دارایی ثابت را در ستون سوم پر کنید. به یاد داشته باشید که استهلاک انباشته دارایی های ثابت خود را کسر کنید.

یک زیر عنوان دارایی های جاری ایجاد کنید و مواردی مانند موجودی، حسابهای دریافتنی و پول نقد زیر آن را لیست کنید. اکنون می توانید مقادیر آنها را در ستون دوم وارد کرده و مجموع آنها را اضافه کنید. افزودن کل دارایی های ثابت به دارایی های جاری، ارزش کل دارایی های شما را به دست می آورد. به زیر عنوان بدهی های جاری بروید و ارزش هزینه های خود مانند حقوق و حسابهای پرداختنی را در ستون دوم ارسال کنید.

اکنون زیرنویس حقوق صاحبان سهام را با سود انباشته تنظیم کنید. در آخر، کل دارایی صاحب خود را به سود باقی مانده اضافه کنید و مقدار پولی را که ممکن است برای استفاده شخصی از کسب و کار برداشت کرده اید، کم کنید. مجموع بدهی های سه ماهه و حقوق صاحبان دارایی شما باید دقیقاً برابر کل دارایی های شما باشد.

صورتهای جریان نقدی

صورت جریان وجوه نقد شما باید به سه حوزه اصلی تقسیم شود: فعالیتهای عملیاتی، فعالیتهای سرمایه گذاری و فعالیتهای تأمین مالی. درآمدهای حاصل از فروش، اوراق بهادار، سود دریافتی و سود سهام را در جریان ورودی نقدی عملیاتی خود ذکر کنید.

تفاوت بین ورودی و خروجی نقدی عملیاتی، خالص نقدینگی ناشی از فعالیتها را به همراه دارد. اکنون می توانید به فعالیتهای سرمایه گذاری ادامه دهید. درآمد خود را از فروش دارایی های بلند مدت مانند: زمین، ساختمان و تجهیزات و هزینه های مربوط به دارایی های بلند مدت مشابه را وارد کنید. جریان نقدی شما از فعالیت های تأمین مالی، جریان نقدی ناشی از بدهی های بلندمدت و حقوق صاحبان سهام و همچنین خروج نقدی است که برای بازپرداخت بدهی هزینه می شود.

هدف گزارشات فصلی چیست؟

هدف از گزارش سه ماهه این است که به کارکنان شرکت، مدیریت، سرمایه گذاران و تحلیلگران مالی اجازه دهیم با بررسی عملکرد مالی، وضعیت مالی یک شرکت را تعیین کنند. این اسناد بینشی از بودجه، درآمد، سود و زیان شرکت در یک بازه زمانی خاص ارائه می دهد.

چگونه گزارش فصلی بنویسید؟

برای تنظیم صورت معاملات فصلی از ابتدای سه ماهه شروع کنید، هر برنامه ای که پیش از این اجرا شده است را مرور کنید و اهداف به دست آمده را برجسته کنید. به طور منظم گزارش دهید تا تهیه گزارش فصلی آسان باشد. از هر یک از کارکنان خود در بخش اجرایی درخواست ارائه گزارش کنید.

پیشنهاد ما به شما شرکت در دوره های کاملاً حرفهای و تخصصی کارگاه عملی صفر تا صد حسابداری در موسسه حسابداری اصفهان است.



اشتراک گذاری

دیدگاه شما

اولین دیدگاه را شما ارسال نمایید.